życie codzienne i niecodzienne pewnego lekarza
narodowo? Już strasznie downo nie była.
A mówią, że samoloty są bezpieczne. Doktór wiy swoje.
A z tym Katyniem to se uż downo mogli dać spokój…
P.S. doktorowi jest żal każdego człowieka, ale jak coś się dzieje tym na górze, to ma Schadenfreude.
… najlepsze są reakcje czeskich internautów na aktualne.cz: czemu to nasz samolot rządowy nie spadł…
P.S. 2. doktór się napił koniaku. To trzeba opić.
Leniwy, dyżurowy poranek. Ja sobie śniadam, a pan Edzio, nasz pijaczkokonserwator, wchodzi i pyta, czy może usiąść. Bo u pana doktora taki spokój.
Pewnie coś chce – zaświtało mi.
Mam problem, teściu w nocy się budzi i śpiewa kościelne pieśni.
Aaaa, wiem, o co chodzi. Pan Edziu bardzo lubi tabletki na sen o nazwie Nasen, a ja mu ostatnio zacząłem robić wymówki, że coś za dużo tych recept dostaje.
Napisałem receptę. Nie na teścia, bo nie nasz pacjent, na naszą pielęgniarkę.
Pan Edziu miał fuksa. Gdyby teściu śpiewał w nocy pieśni komunistyczne, doktór recepty by nie dał. Bo sam czasem śpiewa Międzynarodówkę.
… ale samochodowym. Ma nawet stetoskop.
W Maluchu, aby zlokalizować źródło podejrzanych stuków, posłużył się inną metodą. Zdjął pasek klinowy, po czym uruchomił silnik Malca.
No i przestało stukać. Czyli (prawie) wszystko jasne.
Proste chwyty diagnostyczne, to doktór lubi. Grzebać się w bebechach Malca – cokolwiek mniej. Zresztą pogoda akurat się kończy… no i na dyżur trzeba jechać.
Żeby fotki z vandru na pokazywarkę wrzucić, aukcje w spokoju poprzeglądać.
Nima jak dyżur. Płatny odpoczynek od życia.
Tego doktór jeszcze nie wie. Zaczął w pojeździe grzebać, trochę przestawił zapłon i oto Maluch raźnie reaguje na gaz. Po prostu Formuła 1 w porównaniu z tym, co było. Nawet się doktór przejechał po mieście – BEZ PASÓW i PAPIERÓW. No i bez trójki 😉
Jak doktór grzebał się z tyłu Malca, uwagę jego zwróciły dziwne odgłosy, dobiegające z okolicy dmuchawy, jakby coś się tam nieregularnie telepało.
Co wszystko się jeszcze w tym Maluchu skićka? Taki zadbany, z niewielkim przebiegiem i jasną przeszłością, a robi więcej niespodzianek, niż doktorowe zajeżdżone Kombi…
… a może czuje, że to Kombiaczek jest do kochania, a on tylko do jeżdżenia?
Ale Maluszka doktór też lubi. Zawszeć to gaźnikowiec, bez wtrysków, wytrysków, airbagów, komputerów i innych przemądrzałości.
P.S. a jutro doktór znów do roboty jedzie. Autobusem, bo klina w rowerze nie naprawił. Zresztą ma padać, czyli trzeba przynieść paczki z ogrodu – tę od kuriera i tę, co tkwiła w Maluchu…
Jak długo mnie tu nie było? Nawet nie wiem… Jak tam po urlopie? – spytał ktoś żartem…
Pacjentów było więcej, niż zazwyczaj. Część z nich przyszła specjalnie do mnie.
Po godz. 18 tradycyjnie już spokój. Pogalaliśmy z Daną przez Skype, m. in. o zakupie pary śpiworów, które można by połączyć bokami…
… i zaraz się doktorowi poprawił humor.
Również dlatego, że dał zdrowy odpór kapitalistycznym naciągaczom, co mu przysłali segregator, trzy torby podróżne i 36 kart na temat urządzania ogrodu. To wszystko za jedyne 9,95 zł, ale…
… zanim by doktór skompletował całą serię, wykosztowałby się nieźle. Dokładnie nie wiadomo, bo nie podali, ile tych kart ma jeszcze być.
… mnie ogarnął po tych świętach. Nic się człowiekowi specjalnie nie chce. Pogoda?
A jutro do roboty, na dyżur. To sobie legalnie posiedzę w necie. Bo w domu to grzech, czasu szkoda 😉
Zmierzch papieru?
Tuż przed świętami wybrałem się na pieszą włóczęgę. Większość wagi mojego chlebaka tworzyły mapy i kolejowy rozkład jazdy. Technika poszła tak do przodu, że zamiast nich mógłbym mieć przenośny komputer, zawierający te same dane, a w razie potrzeby łączący się z Internetem po dodatkowe informacje, np. odjazdy autobusów. Cena i waga takiego sprzętu nie stanowi już bariery, raczej pojemność baterii i zasięg sieci komórkowej. Pewnie i to wkrótce przestanie być problemem, czy warto więc kupować kolejne mapy?
Może jestem staroświecki, ale wolę mapę i kompas od nawigacji GPS. Nie tylko dlatego, że te pierwsze są bardziej niezawodne i nie są przemądrzałe. Papier jest tak przyjazny człowiekowi, że inne media wciąż zostają w tyle. Mają inne zalety, głównie szybkość. Coraz rzadziej piszemy listy i kartki. Tym większą radość sprawiły mi spóźnione życzenia, które nadeszły dziś pocztą.
Dla „Dziennika Zachodniego“, 6 IV 2010
Dana.
Bardzo by mi jej brakowało…
Nie pojawiła się na Skype. Nie napisała maila. Nie zadzwoniła, nie posłała SMS, że dotarła do domu.
Dana.
Czy spotkało ją jakieś nieszczęście?
Albo po prostu poczuła, że ma tego wszystkiego dość?
kręte drogi moich aut
W białym fartuchu 