W białym fartuchu

Trzeba trochę odgracić dom, bo mama w nim zostanie sama prawie 10 dni. Właśnie zaglądnąłem do paczki, którą wiozłem z Nowego Targu – wszystko w porządku, ten niemiły trask przy manipulacji z nią pochodził od styropianu, którym wyłożono wnętrze. Na razie wróci do łazienki, jakoś się tam mieści.

W kuchni bateria po wymianie głowic sprawuje się całkiem przyzwoicie, czyli na froncie wodnym chwilowe zawieszenie broni. To dobrze, bo wypada otworzyć kilka innych frontów.

Kombi wróciło na swoje miejsce na podwórku i Maluch ma wolną drogę. Do szczęścia brakuje mu tylko trzeciego biegu… i znów coś nie tak z zapłonem. Chyba regulator odśrodkowy. A chcę nim jutro jechać na ten megadyżur, by w razie potrzeby odskoczyć do domu i szybko wrócić. Do domu lub na stację po Danę.

Dzwonił dziś po raz drugi pan, który kiedyś chciał się poradzić w sprawie radia do swojego zabytkowego auta. Chce się spotkać, pogadać. To miło, bo było mi trochę przykro, gdy po uzyskaniu porady już się nie odzywał. Ech, to moje Kombi tyle jeszcze wymaga pracy. Najważniejsze będzie ustawienie geometrii. Chyba jednak miało przed laty wypadek. Gdyby geometria była nieodwracalnie naruszona, trzeba będzie pomyśleć o innym egzemplarzu. Ale za tych 10 lat takich aut bardzo ubyło, a ceny wzrosły. No zobaczymy. Najgorsze jest, że nie można pozbyć się ubezpieczenia OC. A tak bym sobie nakupił multum aut i coś porządnego sklecił.

Do dyżurowego gospodarstwa dodaję małą grzałkę. Kiedy inni śpią, głupio mi wchodzić do pokoju socjalnego (i tam się sypia, NIKT nie ma dyżurki) i sprawiłem sobie radziecki kubek do gotowania, ale jest bardzo powolny w działaniu. Mam tam ładowarkę do telefonu (do paluszków też była, ale chyba ktoś mi ją zwędził…), płyty CD-R (do pirackiego kopiowania nagrań), żelazny zapas trwałych wiktuałów, zapasową bieliznę… Słowem – zestaw do dyżurowego survivalu. Nawet podręczniki medyczne, ale… na dyżurach jest tyle innych ciekawych rzeczy do robienia…

Przed megadyżurem też. Może nie takich ciekawych, ale koniecznych. Czyli na dziś już dość tego blogowania…